Co zamierzamy umieścić w porządku obrad? Pomiędzy wiecznymi myślicielami i kontr-filozofami, między zapowiedzianą śmiercią a nadmiarem komunikacji, między trwałym zamachem a demokratyczną paplaniną, znamy tę piosenkę. Nie trzeba dołączać do refrenu, gdy tylko zrozumiemy, że my, filozofowie, jesteśmy cyklotymikami. Poza naszym osobistym gustem do opery lub filozoficzną różnorodnością, nie ma wyboru między obroną starych postaci a zarozumiałą próżnością opinii, z powtórkami akademickimi, które nie pełnią żadnej funkcji poza zapewnieniem przetrwania ekonomicznego. Ulepszenie filozofii przypomina nam, że kapitalizm, jego obrona sugeruje, że jest zagrożony, balsamowanie szkoły sprawia, że wierzy, że żyje.

Rusz się, filozofia! Podobnie jak gnostycy, a zanim zostanie zmiażdżony przez cynizm państwa, kłamstwa Kościoła, konieczność przetrwania, być może nadszedł czas, aby wymyślić naszą najbardziej rygorystyczną mitologię! Dlaczego filozofia jest w końcu tak mądra, która graniczy z szaleństwem i wymyśla tak piękne systemy tak ambitne, jeśli nie dlatego, że ostrożnie zatrzymała się w połowie drogi? Wymyśla we własnych kodach, są nawet nowi myśliciele « great ». Ale wydaje się, że jest zafascynowana własnym ruchem, oszołomiona swoją wielkością, uszkodzona w kontemplacji swoich zabytków, polega na tym, że widzi siebie w swoim Ideale siebie, to, co nazywa Absolutem. Ma wszystko od przedwczesnej i niedokończonej osoby, która musi kilka razy wrócić, aby się urodzić, nie przestaje odrzucać swojego łożyska bez dotarcia do siebie, i postanawia się zabezpieczyć raz na zawsze. Ale nie ma kontrolowanego bezpieczeństwa nauki ani bydlęcej pewności opinii. Nauka bez nauki, poezja bez wiersza, polityka bez prawdziwej władzy, to jego trwałe wahanie skłania go do zamachu stanu Niemożliwego.

Jednym z celów niefilozofii w obliczu tej beznadziejnej sytuacji jest próba sformalizowania z modelu filozoficznego zasad wynalazku ultrafilozoficznego. To, co nazywamy innymi gestem ogólnym, myśląc, że jest to « radykalny », ale nie absolutny, jest rodzajem pomysłowego « wymuszającego » w przeciwieństwie do trwałego zamachu stanu filozofii. Dlaczego konieczne byłoby filozofowanie w otrzymanych i zweryfikowanych kodach? Nie chcemy dodawać filozofii innym ani po prostu wycofywać się i wycofywać, ale produkować utwory « quasi-filozoficzne », fragmenty lub fragmenty lub jako nowa spektralność zamiast podpowiedzi starego programu. Widmo filozoficzne promieniowania jest nadal bardzo wąskie, być może możliwe jest rozszerzenie jego widma, zróżnicowanie niuansów. Czym jest fikcja zbliżona do filozofii, filo-fikcja? Jedną z ambicji braku filozofii byłoby stworzenie nowego gatunku teoretycznego, filo-fiction z powiązanymi z nim efektami politycznymi, etycznymi i artystycznymi. Kolejne połączenie nauki i fikcji, być może mniej literackie, bardziej koncepcyjne, mniej naiwnie technologiczne i bardziej teoretyczne, dochodzi do “ osiągnięcia ” starego prawa filozofii zamiast zaprzeczania mu…

Nadal konieczne byłoby posiadanie klucza do wynalazków spektralnych i spojrzenie na naukę. Trudność niefilozoficznego imperatywu jest oczywista, jak pokonać platońskie aporie wiedzy filozoficznej? Dlaczego nie przejść do określonego terminu praktykowanego już gdzie indziej, do filozofów « bez pracy », to znaczy dzieł pewnego nie-agira. Czy możemy sobie wyobrazić nie-filozofów, którzy poświęciliby swoją energię na wynalezienie swojej bezsilności do wynalezienia? Dlaczego w końcu nie sprawilibyśmy, aby nasza impotencja działała lub doktryna? Z definicji nie do nas należy formułowanie jedynie ogólnego imperatywu, a nawet przepisów, ale nie chcemy też rozpaczać nad wolą buntowników, byłby to ideał polityki. Musimy szukać modeli w innych praktykach, nauce, literaturze, science fiction, istnieje minimum procesów lub środków do rozpoczęcia, wady lub luki w filozofii w przeszłości, obecne ekscesy, zabawne aspekty, majsterkowanie, równoległe filozofie dzisiaj. Ideałem jest oczywiście wprowadzenie pewnego rygoru reguł i dostarczenie przykładu refleksji nad warunkami wynalazku. Ale być może termin „niefilozofia” stwarza zbyt wiele problemów, wywołuje zbyt wiele strachu lub uśmiechów, więc « niestandardowa filozofia » byłaby równie rozmowna i bardziej otwarta, ale zawsze na podstawie zamknięcia lub « nie » zdecydowanie nieunikniona.

François LARUELLE